Strona 2 z 3 PierwszyPierwszy 1 2 3 OstatniOstatni
Pokaż wyniki od 21 do 40 z 46
  1. #21
    Awatar gruby131

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie


    Polecamy

    Dzięki Serdeczne

  2. #22

    Dołączył
    Mar 2009

    Domyślnie

    Cytat Zamieszczone przez Speedy Zobacz posta
    KARS-160 (S-3K) miał średnicę części silnikowej 132 mm (głowica była większa, nadkalibrowa)
    Autokorekta: średnica części silnikowej 85 mm a głowicy 134 mm - sorry za pomyłkę. gruby131: to co zalinkowałeś to forum takiego gościa o nicku Lans (z Ukrainy chyba). Założył je po padzie bardzo znanego forum Russian Arms: Вход Tam jest mnóstwo o uzbrojeniu nie tylko lotniczym ale i innych rodzajów wojsk.

  3. #23
    Awatar Syrenek

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    MiG-15bis i MiG-17 były dostosowane do przenoszenia RS-132 i RS-85 np. w trójlufowych prowadnicach podwieszanych pod skrzydłem.
    RS-85 posiadał duży rozrzut, a RS-132 jeszcze większy. Pochodzenie RS-132 to wyrzutnia BM-13, czyli Katiusza.



    Wyrzutnia TRS-85 używana na samolotach MiG-15, 17 i 19. To do RS-85, prawdopodobnie do RS-132 wyglądało to tak samo.



    A tu TRS-85 pod siedemnastką.

    Źródło: Îíëŕéí áčáëčîňĺęŕ ăóěŕíčňŕđíîé č ňĺőíč÷ĺńęîé ëčňĺđŕňóđű WWW.TELENIR.NET

  4. #24

    Dołączył
    Mar 2009

    Domyślnie

    Syrenek, bez obrazy ale to wszystko co napisałeś nie dotyczy pocisków RS, tych z II wojny, w rodzaju RS-132, lecz pocisków TRS, nie wprowadzonych w końcu nigdy na uzbrojenie, mimo wieloletnich prób.

    TRS to skrót od Turbo-Reaktiwnyj Snariad. W odniesieniu do prostych rakiet niekierowanych termin ten nie oznaczał u Rosjan napędu turboodrzutowego, lecz rakietę o stabilizacji obrotowej. W ZSRR eksperymentowano z nimi od samego początku broni rakietowej. Ruch wirowy uzyskiwany był dzięki zastosowaniu kilku dysz wylotowych ustawionych pod pewnym kątem. W artylerii lądowej pomysł ten wyglądał dość obiecująco. TRS-y w porównaniu z rakietami o stabilizacji brzechwowej miały co prawda mniejszą prędkość i donośność, ale za to znacznie lepszą celność. Niemniej hasłem Stalina było "szybciej, wyżej, dalej", a nie "celniej" i do masowej produkcji weszły jednak rakiety o stabilizacji brzechwowej.

    W lotnictwie jednak kilka razy powracano do tego pomysłu, bo ostatecznie samoloty strzelały raczej z bliska i mała donośność nie była tak istotna, jak zwiększona celność. W 1943 testowano pociski TRS-82 i -132 (zbliżone wymiarami do RS-82 i -132), a w latach 50. całkiem nową rodzinę pocisków: TRS-85, -132 i -212. Niestety jednak okazało się, że w przypadku samolotów jest inaczej niż na lądzie i rakiety o stabilizacji obrotowej są mniej celne. Zaczynają bowiem odchylać się z kursu zaraz po opuszczeniu wyrzutni, gdy nie zdążyły się jeszcze odpowiednio rozkręcić i ustabilizować, a już oddziałuje na nie turbulentne powietrze.

    To co zamieściłeś na zdjęciach to właśnie efekty tych prac z lat 50., testy prowadzone były w 1955-57. Użyte w nich wyrzutnie odznaczały się specyficzną konstrukcją: każda z rurowych prowadnic zawierać mogła więcej niż jedną rakietę. Pociski umieszczone były tandemowo (jeden za drugim), specjalna instalacja elektryczna zabezpieczała przed odpaleniem pocisku nr 2 zanim nr 1 leżący przed nim nie opuścił wyrzutni. Trzyrurowa wyrzutnia na twoim zdjęciu to W-408; mieściła ona 9 pocisków TRS-85 (po 3 w każdej z luf). Potem skonstruowano nową, 5-rurową W-374 mieszczącą 15 rakiet. Ostatecznie jednak nie udało się uzyskać odpowiedniej celności; ponadto wystąpiły trudności przy strzelaniu z szybkich odrzutowców (rakieta za wolno się rozpędzała); program więc zarzucono.
    Tutaj link (po ros.) ôňó-85

  5. #25
    Awatar Syrenek

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    Nie zdążyłem do końca przetłumaczyć artykułu o TRS-85 i RS-85. TRS opracowywały niezależnie dwa biura konstrukcyjne i miały różne wyniki.
    Niestety jestem tak zarzucony pracą, że nawet nie byłem w Radomiu, tak więc proszę o jeszcze chwilę cierpliwości.

  6. #26
    Awatar Syrenek

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    Małe O.T. ale w temacie.
    Tabelka z wszelkiego rodzaju lotniczymi niekierowanymi pociskami rakietowymi produkcji radzieckiej.
    Zostawiłem oryginał celowo, by się nie rozjechał przy wklejaniu.
    Tłumaczenie najważniejszego:

    C-3 to zmodernizowane TRS-132 przyjęte na uzbrojenie.

    Jedyną 24 rakietową wyrzutnią niekierowanych pocisków rakietowych jest UB-32A-24.

    Źródło:Âîĺííűé ďŕđčňĺň: âîĺííűĺ ňĺőíîëîăčč, âîĺííŕ˙ ďîëčňčęŕ č đŕçâĺäęŕ | ßäĺđíîĺ îđóćčĺ, đŕęĺňű č ŕđňčëëĺđč˙. ÎĘÁ Ěčęî˙íŕ.
    Mam nadzieję że to trochę uporządkuje nasze dociekania.

    НЕУПРАВЛЯЕМЫЕ АВИАЦИОННЫЕ РАКЕТЫ (НАР)
    КБ
    НАР
    Калибр, мм
    ПУ
    (количество направляющих)
    Год приня-тия на воору-жение
    Примечание
    С-1 (ТРС-212)
    212
    НИИ-1 НКБ
    (НИИ-3)
    С-2 (ТРС-82)
    82
    1950
    Модернизированный ТРС-82 обр. 1943 г. Для стрельбы по воздушным и наземным целям. Длина – 410 мм. Вес – 4,82 кг, БЧ – 2,1 кг (ВВ – 0,36 кг). Скорость макс. – 275 м/с. Радиус сплошного поражения – 7-9 м
    ТРС-82М ŤВинтť
    82
    -
    Опытный РС, 1946 г.
    НИИ-1 НКБ
    (НИИ-3)
    С-3 (ТРС-132)
    132
    1950
    Модернизированный ТРС-132 обр. 1943 г. Для стрельбы по воздушным и наземным целям. Длина – 715 мм. Вес – 25,3 кг, БЧ – 12,6 кг (ВВ – 0,26 кг). Скорость макс. – 285 м/с. Радиус сплошного поражения – 9-10 м
    КБ-2 МСХМ
    АРЗОС-212 ŤБарсť (ОАРС-210 ŤРистť, АБРС-220)
    212
    -
    Для стрельбы по плотному строю бомбардировщиков. Ту-2. Аналог 220-мм немецкого снаряда R-100BS. Опытный РС, 1946 г.
    НИИ-1 МОП
    ТРС-85
    85
    Б-374 (2х5)
    -
    ОФ БЧ, балочная ПУ с двумя блоками реактивных орудий с 5 стволами каждый (по три снаряда). МиГ-17, 1955-57 гг. С взрывателем В-430
    408/3 (1х3)
    -
    Трехствольный 9-зарядный орудийный блок. СМ-2Д, СМ-9 (МиГ-19). 1957 г.
    ТРС-85М ŤТермостатť
    85
    Опытный РС
    М-100
    137
    -
    Опытный РС
    С-19 (ТРС-190 ŤСтрелаť)
    190
    ПУ-0-46
    -
    С НАР в пусковой трубе. Опытная, 1949 г.
    190
    ОРО-190 (1)
    -
    Авиационное орудие. Опытное, 1950 г.
    ОРО-190К (1)
    -
    Без направляющего ствола, 1952 г.
    НИИ-1 ГКОТ
    АРС-212 ŤОводť
    212
    -
    Начало разработки – 1951 г. На базе ТРС-212 и АРЗОС-212. МиГ-15бис (СД-21), 1952 г.
    С-21 ŤОводť (АС-21, АРС-212)
    212
    ПУ-21 (1)
    1953
    Для поражения наземных и воздушных целей. С дистанционным взрывателем В-21 (ЭВ-52). Вес – 188 кг, ОФ БЧ – 46 кг. Серия с 1953 г.
    АРС-212М ŤОводť
    212
    -
    Опытный, МиГ-17 (СИ-21М). 1952-53 гг.
    АРС-212-ОС
    212
    Модернизированный РС
    С-21М ŤОвод-Мť (АРС-212-ОФМ)
    212
    АПУ-5 (1)
    1955
    С новым пороховым двигателем. ПУ для МиГ-19 (СМ-2Б)
    АРС-212М
    212
    1959
    С неконтактным электрооптическим взрывателем ŤЗаревоť для стрельбы по аэростатам
    ОКБ-16
    (КБ точмаш)
    П-5
    57
    -
    Начало разработки – 1951 г. На базе немецких НАР R-4M ŤОрканť и ŤШлангеť
    С-5
    (АРС-57 ŤСкворецť, Ťизделие 5Пť)
    57
    ОРО-57/К/КМ (7)
    (Ť5Вť)
    1955
    Для поражения воздушных и наземных целей, осколочная БЧ, нач. V=690 м/с, класса Ťвоздух-воздухť. НАР со складывающимся оперением. ОРО – Ťоднозарядное ракетное орудиеť. Закрытая казенная часть
    ОРО-57К
    С укороченными в 1,5 раза стволами
    ОРО-57КМ
    С удлиненными на 35 мм стволами (под габариты С-5М)
    ОРО-57-16 (16)
    (Ťизд.418-Iť, Ťизд. 418-IIť)
    Ťизд. 418-Iť – блок со сферическим передним обтекателем, Ťизд. 418-IIť - с коническим передним обтекателем
    ОРО-57К (7)
    -
    Блок с открытой казенной частью, 1959 г.
    С-5М (АРС-57М)
    УБ-16-57У/УМ/УМП/УМП-73/УД/УДМ/УВ (16)
    УБ-16КВ
    1959
    Начальная V=700 м/с, с осколочной БЧ, класса Ťвоздух-воздухť. УБ – Ťунифицированный блокť с открытой казенной частью и коническим передним обтекателем. Длина – 882 мм. Вес – 3,86 кг, БЧ – 1,08 кг (ВВ – 0,285 кг). Скорость макс. – 480 м/с
    УБ-16-57У
    1960
    Модернизированная ПУ
    УБ-16-57УД
    ПУ с прямым передним срезом пяти стволов внутреннего ряда
    УБ-16-57УМП
    1968
    ПУ с косыми кромками внешнего ряда направляющих труб
    УБ-16-57УМП-73
    1973
    Модернизированная ПУ
    УБ-16-57УВ
    Вертолетная ПУ, с увеличенной длиной направляющих труб
    С-5П
    (АРС-57СП, ПАРС-57)
    КДС-19 и УБ-16-57М
    1964
    ПРЛ БЧ (отражательные диполи из металлизированного стекловолокна)
    С-5П1
    ПРЛ БЧ (металлические диполи)
    С-5М1
    С осколочной БЧ
    С-5МО
    1970
    Вариант с усиленной осколочной БЧ. Серия на Невьянском механическом заводе
    С-5К (КАРС-57)
    УБ-32/А/Л (32)
    УБ-32А-24 (24)
    1960
    С кумулятивной БЧ, взрывателем В-586. Бронепробиваемость – 100-130 мм. Длина – 830 мм, без оперения – 738 мм, размах – 232 мм. Вес – 3,65 кг, БЧ – 1,13 кг (ВВ – 0,287 кг). Скорость макс. – 594 м/с
    С-5К1
    УБ-32-О/М (32)
    С кумулятивной БЧ
    УБ-32-О (32)
    Блок с теплозащитой пусковых труб (асбестовой заглушкой)
    УБ-32-М (32)
    Блок с теплозащитой пусковых труб (асбестовой заглушкой)
    С-5КО
    1970
    С комбинированной (кумулятивно-осколочной) БЧ
    С-5КП
    С высокочувствительным пьезоэлектрическим взрывателем
    С-5КПБ
    С высокочувствительным пьезоэлектрическим взрывателем
    С-5С
    С БЧ с 1000-1100 СПЭЛ и дистанционным взрывателем
    С-5СБ
    С БЧ с 1000-1100 СПЭЛ и дистанционным взрывателем
    С-5О
    (ОАРС-57)
    ОРО-57КМ
    1959
    С осветительной БЧ, дистанционной трубкой И-71, время горения – 18,3 сек. Скорость макс. – 547 м/с. Длина без взрывателя – 885 мм. Вес – 4,92 кг
    С-5О1
    С осветительной БЧ
    С-5Кор
    Вариант с лазерной СН, 1999 г. С отделяемой ГЧ ВМ-5 с кумулятивно-осколочной БЧ, дальность стр. – 2,5-7 км
    НИИ-1 ГКОТ
    АРС-160 ŤПикаť (С-16)
    160
    ПУ-21 (1)
    АПУ-5М
    -
    МиГ-19 (СМ-2Г). Опытный РС, 1952-56 гг. С взрывателем ЭВ-54 или ЭВ-55
    НИИ-1 ГКОТ
    АРС-280
    ŤБуранť
    280
    ПУ-21 (1)
    -
    Начало разработки – 1953 г. Тяжелый РС. Опытный, 1953-54 г. МиГ-17АС
    ОКБ-16
    (КБ точмаш)
    АРС-70 ŤЛасточкаť
    70
    ОРО-70 (1)
    ОРО-70-5 (5)
    -
    Опытный РС, сер. 50-х гг. МиГ-17Ф, МиГ-19. Для стрельбы по воздушным целям. С взрывателем В-463А
    АРС-70М
    70
    Опытный РС 1957 г. С взрывателем В-5М
    ОКБ-16
    С-3К (КАРС-160)
    132
    АПУ-14У/УД (7)
    1960
    Су-7Б и др.Противотанковый РС с комбинированной (кумулятивной и ОФ) надкалиберной БЧ, контактным взрывателем ЭВУ-84. Бронепробиваемость – 345 мм. Длина – 1500 мм, размах – 240 мм. Старт. вес – 23,5 кг. Скорость макс. -370 м/с. Дальность – 2 км
    НИИ-1 ГКОТ
    АРС-240 ŤБуранť
    240
    ПУ-12-40 ŤВоронť (1)
    -
    РС с ОФ БЧ. Малая серия с 1960 г. МиГ-21
    С-24
    (АРС-240,
    9А-357)
    240
    ПУ-12-40У/УД, АПУ-7Д (с 1982 г.),
    1960
    Система АС-24. С ОФ БЧ (123 кг, ВВ – 23,5 кг, ок. 4000 осколков) и неконтактным РЛ взрывателем В-24А ŤЖукť. Длина – 2330 мм, размах – около 600 мм. Скорость макс. – 413 м/с. Дальность стр. – 2 км. Серия на Брянском химическом заводе им. 50-летия СССР
    С-24Б
    (9А-744)
    1975
    С ОФ БЧ, усовершенствованной РДТТ (с беспламенным выхлопом). Длина – 2220 мм. Старт. вес – 235 кг (ВВ – 25 кг)
    ПУ-12-40У
    Усовершенствованная ПУ
    ПУ-12-40УД
    1982
    Усовершенствованная ПУ
    АПУ-68У/ УМ/ УМЗ
    Универсальная ПУ для пуска НАР и УР
    ОКБ-16
    (КБ точмаш)
    С-8
    80
    Б-8М (20)
    1972
    Начало разработки – 1968 г. С комбинированной (кумулятивно-осколочной) БЧ. ПУ с коническим передним обтекателем
    Б-8М1 (20)
    1974
    Облегченный вариант Б-8М
    Б-8В20А (20)
    Вертолетная ПУ, с прямым передним срезом направляющих
    Б-8В7 (7)
    Облегченная вертолетная ПУ
    Б-8С7 (7)
    Облегченная самолетная ПУ, с коническим передним обтекателем
    БКП-Б812 (4 или 12)
    Танковая ПУ
    С-8А
    С усовершенствованным РДТТ
    С-8АС
    С усовершенствованным РДТТ и БЧ с СПЭЛ
    С-8АСМ
    С усовершенствованным РДТТ и БЧ с СПЭЛ
    С-8В
    С усовершенствованным РДТТ
    С-8ВС
    С усовершенствованным РДТТ и БЧ с СПЭЛ
    С-8ОФ
    С осколочно-фугасной БЧ
    С-8М
    С усиленной осколочной БЧ, РДТТ с увеличенным временем работы
    С-8КО
    С кумулятивно-осколочной БЧ
    ИПФ
    (Новосибирск)
    С-8КОМ
    С усиленной кумулятивно-осколочной БЧ. Бронепробиваемость – 400 мм. Длина – 1570 мм. Вес – 11,3 кг, БЧ – 3,6 кг (ВВ – 0,9 кг). Скорость – до 600 м/с. Дальность стр. – 1,3-4,0 км. Серия с 1970 г. на Кировском з-де ŤСельмашť
    ИПФ
    С-8Т
    С кумулятивно-осколочной тандемной БЧ. Длина – 1680 мм. Вес – 15 кг, БЧ – 6,6 кг. (ВВ – 1,6 кг) Бронепробиваемость – 360-400 мм. Скорость макс. – 460 м/с. Дальность стр. – 1,3-4,0 км
    С-8С
    С БЧ с 2000 СПЭЛ
    С-8Б
    С бетонобойной БЧ
    ИПФ
    С-8БМ
    С бетонобойной (до 0,8 м) БЧ. Длина – 1540 мм, диаметр ГЧ – 68 мм. Вес – 15,2 кг, БЧ – 7,41 кг (ВВ – 0,6 кг). Скорость макс. – 450 м/с. Дальность стр. – 1,2-2,2 км
    С-8Д
    С БЧ объемного взрыва
    ИПФ
    С-8ДМ
    С БЧ объемного взрыва. Длина – 1670 мм. Старт. вес – 11,6 кг, БЧ – 3,63-3,8 кг (ВВ – 2,15 кг). Дальность стр. – 1,3-4,0 км
    ИПФ
    С-8ДФ
    С БЧ объемного взрыва (вес БЧ – 5,5 кг, ВВ – 3,3 кг). Длина – 1680 мм. Вес – 14,7 кг. Дальность стр. – 1,3-4,0 км
    ИПФ
    С-8П
    С противорадиолокационной БЧ (диполи из металлизированного стекловолокна). Длина – 1625 мм. Старт. вес – 12,3 кг, БЧ – 4,5 кг (диполей – ок. 2 кг). Скорость – до 560 м/с. Дальность стр. – 2-3 км
    ИПФ
    С-8ПМ
    С ПРЛ БЧ (диполи из металлизированного стекловолокна)
    С-8О
    Осветительный РС. Время горения – 30 секунд. Длина – 1632 мм. Старт. вес – 12,1 кг, БЧ – 4,3 кг. Скорость – до 570 м/с
    ИПФ
    С-8ОМ
    Осветительный РС. Время горения – 30 секунд. Длина – 1632 мм. Старт. вес – 12,1 кг, БЧ – 4,3 кг. Скорость – до 570 м/с. Дальность стр. – 1,3-4 км
    С-8Ц
    Маркерный (целеуказания) РС. Время действия дымового сигнала – не менее 3 мин.
    ИПФ
    С-8ЦМ
    Маркерный (целеуказания) РС. Время действия дымового сигнала – не менее 3 мин. Длина – 1600 мм. Старт. вес – 12,3 кг, БЧ – 4,5 кг (дымообразующего вещества – 2 кг). Скорость – до 600 м/с. Дальность – 2,2 км
    КБ точмаш
    С-8Кор
    (С-8 КОР.1)
    Вариант с лазерной СН, 1999 г. С отделяемой ГЧ ВМ-8 (ВМ-8-1) с кумулятивно-осколочной БЧ, дальность стр. – 2,5-8 км
    ИПФ
    С-8ФП-1
    (С-8 ОФП1)
    С облегченной двигательной установкой и увеличенной до 35,5 кг ОФ БЧ
    ИПФ
    С-8ФП-2
    (С-8 ОФП2)
    С проникающей БЧ
    КБ точмаш
    С-25 (АРС-250)
    425 / 266
    -
    Начало разработки – 1965 г. РС со складным оперением. Опытный, 1969 г. Т-58М (Су-15)
    С-25-О
    (9-А-605)
    425 / 266
    ПУ-О-25 (1)
    1975
    Надкалиберная НАР, с осколочной БЧ 9-ГЖ-605 весом 150 кг, РДТТ 9-ГЩ-605. Длина – 3307 мм. Старт. вес – 381 кг. Скорость – 550 м/с. Дальность стр. - 1,1-4 км
    С-25-ОФ
    340 / 266
    1975
    С ОФ БЧ весом 190 кг (ВВ – 27 кг). Длина – 3310 мм, диаметр – 340 мм. Старт. вес – 480 кг. Дальность стр. – 1,1-4 км
    С-25-ОФМ
    С ОФ БЧ проникающего типа, взрыватель перенесен в донную часть корпуса
    С-25-Л
    ПУ-О-25-Л
    1979
    С лазерной СН 24Н1, дальность стр. – 1,1-7 км
    С-25-ЛД
    ПУ-О-25-Л
    1984
    Модернизированная, дальность стр. – до 10 км
    Новосибирский ИПФ
    С-13 ŤТулумбасť
    90 / 122,4
    УБ-13 (6)
    1983
    Начало разработки – 1973 г. С проникающей (бетонобойной) БЧ, пластиковый блок направляющих. Длина – 2900 мм, диаметр ГЧ – 90 мм. Старт. вес – 60 кг, БЧ – 23 кг (ВВ – 1,92 кг). Дальность стр. – 1,1-4 км
    Б-13Л (5)
    5-ствольный вариант ПУ, самолетная
    Б-13Л1 (5)
    Вертолетный вариант с прямым передним срезом направляющих. Серия с 2004 г.
    С-13Т
    90 / 122,4
    1984
    С проникающей двухмодульной БЧ. Длина – 3100 мм, диаметр ГЧ – 90 мм. Старт. вес – 75 кг, БЧ – 21 + 16,3 кг (ВВ – 1,8 + 2,7 кг). Дальность стр. – 1,1-3 км (по другим данным – до 4 км)
    С-13ОФ
    122,4
    1986
    С ОФ БЧ. Длина – 2998 мм, диаметр ГЧ – 122 мм. Старт. вес – 69 кг, БЧ – 33 кг (ВВ – 7 кг, 450 осколков весом 25-35 г). Дальность стр. - 1,1-3 км
    С-13ДФ
    (С-13Д)
    122,4
    1995
    С объемно-детонирующей БЧ (вес БЧ – 32 кг, ВВ – 14,3 кг). Вес – 68 кг. Длина – 3100 мм. Дальность стр. – 1,5-4 км
    С-13Кор
    122,4
    Вариант с лазерной СН, 1999 г. С отделяемой ГЧ ВМ-13 с ОФ БЧ, дальность стр. – 2,5-9 км
    С-13АЛЦ
    122,4
    Имитатор ложных целей
    С-13 ОФС-1
    122,4
    С облегченной двигательной установкой и увеличенной ОФ БЧ (38 кг)
    С-13 ОФС-2
    122,4
    С неконтактным взрывателем
    С-13 ОФП-1
    122,4
    Модернизированная, 2007 г.
    С-13 ОФП-2
    122,4
    Модернизированная, 2007 г.
    АБРС – автоматический бортовой реактивный снаряд калибра 220 мм, ОАРС-220 – осколочный авиационный реактивный снаряд калибра 210 мм.

    Блок ОРО-57-16 разрабатывался в ОКБ-424 ГКАТ.

    АПУ-14 выпускались на заводе №485.

    ПУ-12-40 выпускались на заводах №81 и 485 ГКАТ.

    Длина блока УБ-9 – 1464 мм, диаметр – 321 мм.

    Длина блока УБ-16 – 1678 мм, диаметр – 321 мм.

    Длина блока УБ-32 – 2080 мм, диаметр – 464 мм. Вес пустого блока – 109 кг, снаряженного – 254 мм.

    В конце 70-х гг. работы по модернизации неуправляемых ракет С-8 были переданы в Новосибирский институт прикладной физики Министерства машиностроения.

    ПУ Б-8 разрабатывались в МКБ ŤВымпелť, выпускаются в ОАО ŤАвиаагрегатť (Самара). Длина блока Б-8М1 (Б8В20А) – 2760 мм (1700), диаметр – 520 (520) мм, вес пустого – 160 (123) кг. Вес пустого блока Б-8В7 (Б8С7) – 40 (63) кг, длина – 1700 (1892) мм, диаметр – 336 мм.

    Блок УБ-13 разработан в НПО ŤГоризонтť, Б-13Л – в МКБ ŤВымпелť. Длина блока Б-13Л – 3558 мм, диаметр – 410 мм, вес пустого – 160 кг.


  7. #27

    Dołączył
    Mar 2009

    Domyślnie

    Hej
    Cytat Zamieszczone przez Syrenek Zobacz posta
    Małe O.T. ale w temacie.
    Tabelka z wszelkiego rodzaju lotniczymi niekierowanymi pociskami rakietowymi produkcji radzieckiej.
    Zostawiłem oryginał celowo, by się nie rozjechał przy wklejaniu.
    Niestety, trochę się jednak rozjeżdża podam trochę lepszy link, nie do strony głównej, lecz podstrony z tymi rakietami:

    4. ÍĹÓĎĐŔÂËßĹĚŰĹ ŔÂČŔÖČÎÍÍŰĹ ĐŔĘĹŇŰ (ÍŔĐ) - Âîĺííűé ďŕđčňĺň

    Cytat Zamieszczone przez Syrenek Zobacz posta
    Tłumaczenie najważniejszego:

    C-3 to zmodernizowane TRS-132 przyjęte na uzbrojenie.
    Ściślej mówiąc S-3 (C to rosyjskie S). Owszem, przyjęte w 1950, razem z TRS-82 jako S-2. Tyle, że jakoś nikt ich nigdy nie widział, nie wiem nawet, czy jakieś zdjęcia w ogóle istnieją. Jak podają tutaj

    Íĺóďđŕâë˙ĺěűĺ ŕâčŕöčîííűĺ đŕęĺňű Ń-2 č Ń-3


    decyzja o przyjęciu na uzbrojenie tych pocisków miała charakter czysto formalny: chodziło tylko o to, by instytut NII-1 mógł "zamknąć temat" i rozliczyć się finansowo z zamawiającym. W praktyce zaś WWS (siły powietrzne) odmówiły sfinansowania wdrożenia TRS-ów do produkcji masowej, stwierdzając że mają one za małą siłę rażenia (mały ładunek głowicy). Wyprodukowano jedynie niewielkie partie dla marynarki wojennej, która uzbroiła w toto jakieś swoje myśliwce (być może MiG-9? ôňó-132 ) Dosyć szeroko testowano je jednak na wielu prototypowych maszynach lat 50. XX w., jak np. Ił-40, Tu-91, szybkie bombowce Jakowlewa, uzbrojone wersje śmigłowców Mi-1 i Mi-4...

    Cytat Zamieszczone przez Syrenek Zobacz posta
    Jedyną 24 rakietową wyrzutnią niekierowanych pocisków rakietowych jest UB-32A-24.
    Gdyby się to potwierdziło, toby było super. Mielibyśmy już zidentyfikowaną naszą wyrzutnię 24-pociskową. Mam jednak obawy, że UB-32A-24 jest to po prostu zwykła 32-lufowa UB-32 w wersji dla śmigłowca Mi-24. No ale postaram się jeszcze poszperać za tymi informacjami...

    http://foto.rambler.ru/users/scorpiu...-6ddcfd2ac3e5/

  8. #28
    Awatar Syrenek

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    Dziękuję za uwagę o C-2 i C-3 to oczywiście S-2 i S-3 w języku polskim. Tam wyżej było to celowe, choć niezbyt zgrabne.


    W zasadzie alternatywy dla TRS-132 nie ma. Dla wyrzutni rurowej też nie widzę innej alternatywy. Wprawdzie wydaje mi się, że widziałem na zdjęciach girlandowe podwieszenie pocisków C-1(S-1) pod którymś z starszych MiGów w muzeum na Bliskim Wschodzie, ale nie dam sobie za to uciąć ręki.
    Możliwe, że dokumentacja samolotu licencyjnego Lim-5, czyli MiG-17F zawierała również wykaz uzbrojenia, którym Rosjanie chcieli nas zainteresować. Być może były tam niekierowane wyrzutnie z TRS-132. Natomiast samych pocisków mogło nie być nigdy w Polsce. A potem poszczególni autorzy przepisywali w swoich opracowaniach te dane(Tak jak ja).
    To samo z UB-32A-24. Staram się znaleźć jakieś zdjęcia.
    Z nazewnictwem może być bałagan jak u nas. Najpierw mogła to być 24 prowadnicowa wyrzutnia, potem mogli tak nazwać 32 prowadnicową dedykowaną dla Mi-24. Tym bardziej, że Mi-24 wyprodukowano ponad 14 lat od powstania UB-32A-24, czyli od 1960 roku. Na czymś musieli ją podwieszać.

    Trzeba jeszcze poszperać by to wyśledzić.
    Z tabeli wynika, że był to jakiś uboższy wariant wyrzutni.





    To jedno z ciekawych podwieszeń Lima-5, czyli 4x 50kg

  9. #29

    Dołączył
    Mar 2009

    Domyślnie

    Hej
    Cytat Zamieszczone przez Syrenek Zobacz posta
    Możliwe, że dokumentacja samolotu licencyjnego Lim-5, czyli MiG-17F zawierała również wykaz uzbrojenia, którym Rosjanie chcieli nas zainteresować. Być może były tam niekierowane wyrzutnie z TRS-132. Natomiast samych pocisków mogło nie być nigdy w Polsce. A potem poszczególni autorzy przepisywali w swoich opracowaniach te dane
    Masz rację, mogło tak być. Często widać w literaturze fachowej ślady takiego powtarzania po kimś.

    Cytat Zamieszczone przez Syrenek Zobacz posta






    To jedno z ciekawych podwieszeń Lima-5, czyli 4x 50kg
    Jejku, a to jest piękne Czy nie masz tego zdjęcia w większej rozdzielczości? Tak, żeby szczegóły podwieszenia było widać? Tam chyba jest dwuzamkowa belka w kształcie odwróconego Y? Czy dwie osobne belki? Czytałem gdzieś tam oczywiście o takiej konfiguracji 4x50 kg, tylko zawsze mi się jakoś wydawało, że 2 bomby były pojedynczo pod starymi belkami podskrzydłowymi, a dwie pod tymi belkami nowo wprowadzonymi w szturmowych Lim-ach, blisko kadłuba, do przenoszenia wyrzutni rakietowych. Ale skoro było coś takiego, jak na twoim zdjęciu, to w zasadzie można by założyć pod Lim-a 6-8 bomb 50 kg co już byłoby dosyć fajnym ładunkiem.

  10. #30
    Awatar gruby131

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    Mam to zdjęcie trochę większe, ale nie moge sobie przypomnieć skąd je ściągnąłem.Na pewno z któregoś lotniczego forum, mam nadzieję że autor nie będzie sobie rościł pretensji za wrzucenie fotki bez podania autora. Pamietam że to podwieszenie opisane było jako " girlandowe "

    Uploaded with ImageShack.us

  11. #31
    Awatar gruby131

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    FAR Lotnictwo wojskowe Kuby
    Powyższe zdjęcie pochodzi z Forum Miłóśników Symulatorów- wrzucone w wątku o Lotnictwie Kuby [ dlatego długo nie mogłem znależć ] Niestety autor też szukał informacji na temat tego podwieszenia .

  12. #32
    Awatar Syrenek

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    Tu jeszcze jedno ciekawe zdjęcie, inne rozwiązanie dla samolotu myśliwsko szturmowego. Tym razem wykonane w Czechosłowacji:



    Źródło: http://www.valka.cz/html_images/2_20...1077729112.jpg

  13. #33
    CRC
    CRC jest nieaktywny
    Awatar CRC

    Dołączył
    Jun 2012

    Domyślnie

    Zdjęcie Lima pochodzi z ksiązki ,,Mig-17 Fresco in Action...,,

  14. #34
    Awatar Syrenek

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    Opuszczona laweta z działkami samolotu Lim-6bis. Buty mechanika wskazują na to że to nasz człowiek. Opis zdjęcia
    jest prawdopodobny



    Źródło: http://ram-home.com/ram-old/n-37d-ss1125p41.jpg

  15. #35
    Awatar gruby131

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    Cytat Zamieszczone przez Syrenek Zobacz posta
    Tu jeszcze jedno ciekawe zdjęcie, inne rozwiązanie dla samolotu myśliwsko szturmowego. Tym razem wykonane w Czechosłowacji:



    Źródło: http://www.valka.cz/html_images/2_20...1077729112.jpg
    Skrzynkowe UB -wieksze zdjęcie , trochę lepiej widać "skrzynki"

    Uploaded with ImageShack.us

  16. #36

    Dołączył
    Mar 2009

    Domyślnie

    Hej

    Co do tego "czecha" to mam tzw. mieszane uczucia. Z jednej strony takie zaprojektowanie podwieszeń sprawiło, że udało się zmieścić jedną parę węzłów więcej niż w naszych szturmowych Lim-ach. Ponadto wyrzutnie rakietowe znalazły się z dala od osi kadłuba, co zmniejszyło potencjalne niebezpieczeństwo zakłóceń w pracy silnika, wywołanych zaciąganiem gazów wylotowych z rakiet do wlotu powietrza. Z drugiej strony w przypadku silnika ze sprężarką odśrodkową, jaki był w tych samolotach, takie zassanie gazów nie było zbyt groźne i nie powinno chyba powodować jakichś dużych problemów. A wyrzutnie w kształcie prostokątnych skrzynek z pewnością stawiały znacznie większy opór powietrza, niż bardziej opływowe cylindryczne wyrzutnie radzieckie, co musiało się odbijać na osiągach.

    Jako ciekawostkę zaś dodam, że w Czechosłowacji od lat 50. do 60. XX w. produkowano własne rakiety niekierowane, dopiero później zastąpione rosyjskimi. Ta mniejsza, ze składanymi statecznikami, nazywała się LR-55. Zbudowano ją po serii testów przeprowadzonych na przełomie lat 40./50. kiedy to przebadano różne konfiguracje rakiet o stabilizacji brzechwowej, ze statecznikami stałymi lub składanymi na różne sposoby, jak i o stabilizacji wirowej. Ostatecznie wybrano układ dość bliski rosyjskiej S-5 czy raczej niemieckiej R 4/M Orkan, z której rakiety te się wywodziły: pocisk stabilizowany rozkładającymi się statecznikami (i z pomocniczą rotacją). Rozłożenie stateczników zapewniał tłok, popychany ciśnieniem gazów z silnika rakietowego. Dane LR-55: długość po rozłożeniu stateczników 803 mm (ze złożonymi 840 mm), średnica 55 mm, rozpiętość 230 mm, masa 5,02 kg, głowica ?. Rakieta stanowiła uzbrojenie m. in. samolotów MiG-15 i L-29.

    Ten większy pocisk, ze stałymi statecznikami, to LR-130. Skonstruowano go trochę później, w 1958. Stanowił uzbrojenie m. in. MiG-15SB i Ił-10. Dane: długość 1740 mm, średnica 130 mm, rozpiętość 514 mm, masa 46,5 kg, głowica kumulacyjna 11,9 kg.

    (informacje o czechosłowackich rakietach za książką: J.Kroulik, B.Rużiczka "Vojenske rakety", wyd. Nase Vojsko, Praga 1985).

  17. #37
    Awatar Syrenek

    Dołączył
    Jan 2010

    Domyślnie

    Znalazłem ciekawe forum o niekierowanych wyrzutniach i pociskach rakietowych:

    Áîĺâîĺ ńíŕđ˙ćĺíčĺ. Âîďđîńű...


    Wyrzutnia ORO-82


    Wyrzutnia ORO-132

    Obydwie pod samolotem Ił-40.

  18. #38

  19. #39

    Dołączył
    Mar 2009

    Domyślnie

    Hej
    Syrenek: to rosyjskie forum bardzo ciekawe i od razu na pierwszej stronie tego wątku o uzbrojeniu pada takie stwierdzenie:

    Универсальный блок УБ-32А-24 предназначен для транспортировки и пуска тридцати двух неуправляемых ракет калибра 57 мм (типа С-5).

    Uniwersalny blok UB-32A-24 przeznaczony jest do transportu i wystrzeliwania trzydziestu dwóch niekierowanych rakiet kalibru 57 mm (typu S-5).

    W ogóle mnóstwo tam ciekawych informacji. Np. na 8 stronie wątku jest tabelka z dokładnymi danymi TRS-ów, z takimi szczegółami jak ciąg silnika, masa paliwa, materiału wyb. itd. I zdjęć ciekawych wiele...

    CRC: zgadza się, LR-122 to też czeska konstrukcja, ale nie tak już oryginalna: przeróbka rosyjskiej lądowej rakiety art. M-21 (Grad). No i to już późniejsza historia, niż te nasze Lim-y, II połowa lat 80.
    Ostatnio edytowane przez Drzemi ; 14-09-2013 o 15:02 Powód: ort.

  20. #40
    CRC
    CRC jest nieaktywny
    Awatar CRC

    Dołączył
    Jun 2012

    Domyślnie


    Polecamy

    poczatki rosyjskich rakiet, wszystkich, po 2 wojnie to kopie i rozwiniecia niemieckich badan np S-5 to nic innego jak niemiecki pocisk kalibru 55 mm no jest roznica S-5 ma kaliber 57 mm

Strona 2 z 3 PierwszyPierwszy 1 2 3 OstatniOstatni

LinkBacks (?)

  1. 19-04-2016, 21:28
  2. 02-06-2015, 12:37
  3. 22-04-2015, 14:49
  4. 19-04-2015, 17:47
  5. 01-04-2015, 20:26
  6. 03-03-2015, 13:28
  7. 14-02-2015, 15:55
  8. 23-10-2014, 08:41
  9. 24-07-2014, 15:01
  10. 07-07-2014, 22:35
  11. 20-12-2013, 21:30

Uprawnienia umieszczania postów

  • Nie możesz zakładać nowych tematów
  • Nie możesz pisać wiadomości
  • Nie możesz dodawać załączników
  • Nie możesz edytować swoich postów
  •