BLOG - dzien jak co dzien... w powietrzu

Polish version below. English version below the pictures


Czas szybko leci. Ostatni lot 2025 tylko niecałe 40 minut. Spokojnym krokiem do lotniskowego hotelu i Sylwester w łóżku... Dzwoni budzik, szybkie śniadanie i już pierwszy lot 2026 tylko odrobinę dłuższy od ostatniego lotu z 2025. Ale latanie jest super! Nie tylko jak tak mówię ale kolega siedzący obok tez. To są nasze pierwsze wspólne loty choć wcześniej byliśmy jeszcze razem na symulatorze. Pogodowo od prawdziwej zimy po słoneczną jesień i mroźne bardzo silne wiatry. W powietrzu pustki i możemy się nacieszyć spokojem i widokami. Dopiero był COVID a tu już 4 lata latania Cargo.

Latanie ciekawsze niż się spodziewałem i ludzie super. Nie ma firmowej „polityki” tylko prawdziwa uciecha z latania. Wielu z nas jadło chleb z niejednego pieca i chyba nie mamy nikogo który by kogoś z firmy nie poznał wcześniej pomimo ze mamy całkiem międzynarodowy kontyngent. Najlepszym dowodem był chyba jeden ze wspólnych dni wolnych gdzie mieliśmy sporo załóg w jednym miejscu. Gdzie wszyscy pojechali? Na węgielkach (pociągiem) do Krakowa do Muzeum Lotnictwa. Jeden z naszych pilotów jest chodząco latającą encyklopedia Polskiego Lotnictwa i chętnie dzielił się wiadomościami. Niby nic ale takie momenty długo się pamięta.

Główna różnica w lataniu na Cargo to załoga. Ilość pilotów się nie zmienia. 2-3 w zależności od długości lotu ale zamiast CC (Cabin Crew) mamy LM (Load Master) oraz Inżyniera (Technika). Kokpit naszego samolotu jest duży i może pomieścić do 6 osób czyli każdy ma swoje miejsce z widokiem - jak i swoje obowiązki. CRM tez jest bardzo ważny jak i przestrzeganie procedur. Wprawdzie nie mamy paxow (pasażerów) ale cargo często tez wymaga specjalnej opieki.

Za każdym lotem stoi lub siedzi sztab ludzi. Bez zmian każda osoba jest ważna i bez jej wkładu samolot nigdzie nie poleci. Tylko tego na co dzień nikt nie widzi. Mówią ze papier przyjmie wszystko ale na przykład dokumentacja dla nas jest bardzo ważna. Bez tych „papierów” ani rusz. Od spraw technicznych jak MEL, przeglądy i wszystkie updaty po przygotowanie lotu (Dispach) oraz załadowanie samolotu. Każda osoba jest kluczowa. Wszystkie trybiki tworzą każdy lot. To są bardzo oddani ludzie którzy w większości tez pracują dniami, nocami i w święta. Kiedyś Arkady Fiedler w książce Dywizjon 303 określono mechaników jako „szare korzenie bujnych kwiatów”. Ale teraz w branży te korzenie musza być i są jeszcze mocniejsze. Dziesiątki jak nie setki oddanych i niestety nie widzialnych osób. Jeżeli zobaczycie gdzieś duży samolot to się okaże ze nie tylko my - załoga tam jesteśmy ale sercem jest tam dużo więcej osób. Pozdrawiając serdecznie osoby których czasem nawet dobrze nie znamy, wiem ze bez nich nie było by naszych lotów.
To tez jest informacja dla osób zastanawiających się nad przejściem do lotnictwa. Mało zauważalna, na pewno odpowiedzialna praca w lotnictwie jest tylko niestety często trochę dalej od samolotów.

Ostatnio znów dostałem parę pytań co do bloga. Dlaczego zaprzestałem pisania, czy jeszcze coś z tego będzie i nawet prośba o dalsze pisanie. Dziękuję za słowa otuchy.
Jak pewnie wiecie blogi są zastępowane vlogami. Jedno zdjęcie jest warte 1000 słów a ile jest wart nawet krótki film? Chyba jestem starej daty (choć nie czuje tego) i uważam ze jest miejsce na jedno i drugie. Chyba moje jedyne noworoczne postanowienie to pisać częściej. Zobaczymy za rok jak to wyszło.

I jeszcze trochę spóźnione ale na pewno szczere życzenia naprawdę wspaniałego 2026 roku!





English


Time flies. The last flight of 2025 takes less than 40 minutes. A leisurely stroll to the airport hotel and New Year's Eve in bed... The alarm goes off, a quick breakfast, and already the first flight of 2026 is here, only slightly longer than the last flight of 2025. Flying is great! Not only do I say that but also the guy sitting next to me. These are our first flights together, although we've been in the simulator together before. The weather ranges from a real winter to a sunny autumn with cold and very strong winds. Only few flights around us and we can enjoy the peace and the views.

It seems that COVID just happened but it has been already four years of flying cargo.


Flying is more interesting than I expected, and the people are great too. There are no company "politics," just the true joy of flying. Many of us have eaten bread from more than one oven, and I don't think we have anyone we haven't met from the companys before despite our quite international contingent. The best proof that was probably one of our days off together, when we had a lot of crews in one place. Where did everyone go? By train to Krakow, to the Aviation Museum. One of our pilots is a walking encyclopedia of Polish aviation and was happy to share all of the information. It might seem like nothing, but moments like these are remembered for a long time.


The main difference in flying Cargo is the crew. The number of pilots remains constant. 2-3, depending on the flight length, but instead of a CC (Cabin Crew), we have a LM (Load Master) and an Engineer (Technician). The cockpit of our aircraft is large and can accommodate up to 6 people, so everyone has their own seat with a view – as well as their own duties. CRM is also very important, as is adherence to procedures. Although we don't have pax (passengers), cargo often requires special care as well.


Behind every flight, there's a team of people. Without change, every person is important, and without their input, the planes won't be flying anywhere. It's just that no one sees this on every day bases. They say that paper accepts everything, but for us, documentation is very important. Without these "papers," nothing happens. From technical matters like the MEL, inspections and all updates to the flight preparation (Dispach) and aircraft loading. Every person is crucial. Everyone makes every flight happen. These are very dedicated people, most of whom work day, night, and on holidays. Arkady Fiedler, in his book "Dywizjon 303" (Squadron 303), once described mechanics as "the gray roots of lush flowers." But now in the industry, those roots are even stronger. Dozens, if not hundreds, of dedicated and unfortunately invisible people work around the clock. If you see a large aircraft somewhere in the sky, you'll realize that it's not just us – the crew – who are there, but alsomany more people. At least with their hearts. Warmest regards to all the people we sometimes don't even know well. I know that without them our flights would not take off.


This is also information for those considering a transition to aviation. A low-profile, yet certainly responsible job in aviation i possible. Unfortunately often a bit further from the airplanes them selfs.


Recently, I've received a few questions about the blog. Why did I stop writing, will there be anything more to it, and even a request to continue writing. Thank you for your kind words of encouragement.


As you probably know, blogs are being replaced by vlogs. A picture is worth a thousand words, but how much is even a short video worth? I guess I'm old-fashioned (though I don't feel it) and I think there's room for both. I think that my only New Year's resolution is to write more often. We'll see how that goes this year.


And a bit late, but certainly sincere, best wishes for a truly wonderful 2026!