Wieści z Nory - O pracy i życiu oczami czterdziestolatka

Pewnie Ci co regularnie czytają mój blog, spostrzegli, że od dość długiego czasu nie ma w nim nic o lotnictwie bądź o samej mojej pracy. Nie oznacza to iż nic się nie dzieje, a raczej dzieje się tak dużo ale tak błahych spraw że nie warto o nich pisać. Dopiero ostatnie 2 tygodnie zaczęły obfitować w wydarzenia których starzy bywalcy forum nie zaanonsowali, no bo niby i jak, w końcu nie pracują w sortowni, nie są Brygadzistami i nie mają tak zsyntetyzowanej wiedzy jaką zapodaje nam tzw. Vera. Bo trzeba Wam Czytelnikom wiedzieć, że o każdym wydarzeniu na lotnisku związanym z obsługiwanymi przez Nas samolotami dostajemy komunikat. Jeśli da się to zrobić elektronicznie to jest to robione w programie do obsługi naziemnej. Inne Fakty ogłaszane są na ogólnym radiu, ten kto je ma ten słyszy, pytanie tylko czy przywiązuje do tego wagę.
Jednym z wydarzeń ogłoszonych przez radio, są komunikaty o zamianach samolotów. Ma to z reguły związek z awarią któregoś z nich. Dla nas ma to dwojakie skutki: gdy bagaż jest już na zewnątrz ostatnie sztuki musimy wieźć w inne miejsce, gdy bagaże są w środku to czekamy na dyspozycje. Bardzo często bowiem zdarza się, iż samolot na dany rejs ”zabiera „ się z już będących na płycie, dla których nie ma w obecnej chwili zajęcia. Bardzo rzadko w przypadku awarii rejs jest odwoływany. Nastał jednak we wrześniu taki dzień, że zamian i odwołań było nienaturalnie dużo. Czasem w ciągu dnia zdarza się 1 lub góra 2 zamiany, ale tego dnia 3 i 4 odwołanie rejsu w związku z brakiem samolotu na zamianę to już jakieś fatum.


Pojawił się także kolejny krejzol na sortowni. Jak on się tak długo uchował i doczekał na przedłużenie umowy do dzisiaj zostaje zagadką, tym niemniej tak właśnie było. Pierwsze co było z nim nie tak to, że od prawie pierwszych dni dostał ksywkę: ARAB, to w końcu jednak nie jego wina że tak wyglądał., druga że cz która bardzo mocno rzucała się w oczy to to, że obojętnie czy miał chwilę wolnego czy już coś robił to jak dzwonił do niego telefon nie przerywał i jednego i drugiego. Nie wiem jak Mu szło przekazywanie informacji bo praca w takim stanie szła fatalnie. Na przylotach robił dużo pomyłem czyli wyrzucał wszystko na taśmę jak leci, a po uwagach że jednak transfery trzeba zostawić, szukał tychże nawet na rejsach czarterowych, które z założenia transferów nie mają. Strasznie ciężko przyswajał wiedzę. Kiedy trafił na zrzutnie i dostał do ręki skaner zaczął się pilnować trochę, tym niemniej i tak nawywijał koledze w kontenerach Lufthansy tak, że uporali się z zamieszaniem dopiero tuz przed odlotem. Chcąc nie chcąc zapadła wyżej decyzja, że może sprawdzi się przy układaniu bagażu w samolocie, tak skomplikowanych segregacji tam nie ma. Według opinii ludzi z płyty nawet i tego nie robił należycie, ale cóż uczył się dopiero. Jego kariera płytowa nietrwała jednak długo: bardzo często znikał z pod samolotu z reguły aby napić się wody w sortowni. Któregoś dnia jednak przeszedł samego siebie po zamknięciu bagażników okazało się że znów gonie ma. Krótkie poszukiwania zaowocowały przedziwnym znaleziskiem: został zamknięty w luku i nawet o tym nie pisnął. Z tego co wiem w ramach „nagrody” został skierowany do pracy na Cargo a o jego losach nie mam na razie wiedzy.

Ostatnim wydarzeniem wartym wspomnienia jest niedawne lądowanie Dreamka w Glasgow i związane z tym przygody. Tego dnia miałem najgorszą robotę z możliwych popołudniowe radio 312. Przygotowywałem się już na jatkę z wystawianiem bagażu i wywożeniem końcówek, a tu na tablicy przylotów pokazał się komunikat ORD Opóźniony. Nie zmieniało to mojej sytuacji znacząco dopiero jak dowiedziałem się że wcale nie przyleci bo miał awarie trochę odetchnąłem. Będzie zamieszania a jak zamieszania to kontenery na ORD wywiozę na końcu i ze wszystkim zdążę. Jakież było moje zdziwienie gdy radiowy komunikat Very jasno brzmiał ORD Odwołane z przyczyn technicznych. Niby tak mało a tak wiele dla mnie znaczy. Ubytek tylko tego rejsu powoduje, że i bagaże są na czas wystawione zgodnie z życzeniem rampy, ale także wszystkie końcówki są sprawiedliwie rozdzielone dużą ilość jedzie moim wozakiem pod samolot, małe ilości trafiają na wagę i do samochodu. Praca na tej stronie kończy się z reguły około 20 więc i ja miałem nadzieje na chwilę odpoczynku. Niestety byłem do 23 więc w konsekwencji jakby co czekało mnie jeszcze załatwianie wywózki na rejsy wieczorne, tyle tylko, że było ich dwa razy mniej niż rejsów z okolic 16, a po drugie miałem nadzieje, że zostanie na nadgodziny jakiś jeszcze Brygadzista i będziemy wysyłać końcówki razem.
Wszystko było już rozplanowane, gdy gruchnęła wieść, że jednak B787 przyleci i to w okolicach 20.30. Z polecenia kierownika ja i kolega dopóki nie zacznie się wysyłka bagaży mieliśmy posegregować przylatujące transfery, tak aby ich „przerabianie” na inne rejsy było możliwie najprostsze dla ludzi z tranzytu. To oznaczało jednak mnóstwo fizycznej roboty, na którą nie miałem ochoty szczególnie że byłem podziębiony. Czas jednak mijał nieubłaganie samolot wkrótce wylądował, a ja szykowałem się na najgorsze. W tym momencie gruchnęła jednak wieść wozaka spod samolotu: co my mamy zabierać jak przecież ON JEST PUSTY. Churrra dzień zakończy się jednak podwójnie optymistycznie, bez nerwów na koniec i z perspektywą wolnego dnia nazajutrz.